അകവും പുറവും 7 [ലോഹിതൻ]

Posted by

പണി തുടങ്ങിയതേ എനിക്കോർമ്മയുള്ളു.. അവക്ക്‌ ആദ്യം പൂത്തിരി കത്തിയപ്പോൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കി.. എന്നിട്ട് എന്നെ ആദ്യമായി സ്നേഹ ത്തോടെ ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു..

അപ്പോഴും എനിക്ക് വരുന്നതിന്റെ ഒരു ലക്ഷണവും ഇല്ലായിരുന്നു സാറേ..

ഒന്ന്.. രണ്ട്.. മൂന്ന്.. അങ്ങിനെ സുഹറ പൂത്തിരി ഒരുപാട് കത്തിച്ചു…

അവസാനം പറഞ്ഞു.. മതിയിക്കാ.. നിങ്ങളൊന്നു നിർത്തീൻ..ഇനി പിന്നെ നോക്കാം.. എനിക്ക് ഇനി വയ്യ..

ഇപ്പോൾ എട്ടു വർഷം ആകുന്നു.. ഇപ്പോഴും ആ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് നല്ല മൈലേജാ..

അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അല്പം പിക്കപ്പ് കുറഞ്ഞപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.. അപ്പോൾ തന്നെ പൊള്ളാച്ചിക്ക് വിട്ടു.. മുപ്പത് ദിവസം കൂടി മരുന്ന് കഴിച്ചു.. ഇനി ഒരു മൂന്ന് കൊല്ലത്തേക്ക് അതുമതി…

ഹമീദിന്റെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് നൽകിയ ആശ്വാസം എങ്ങിനെ എഴുതണം എന്ന് എനിക്കറിയില്ല..

ഭാവിയിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കാനുള്ള പ്രചോദനമായി അയാളുടെ വെളിപ്പെടുത്താൽ…

ചില ആദിവാസി ഗോത്ര വിഭാഗങ്ങളിലെ വൈദ്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഇങ്ങനെ ചില അപൂർവ സിദ്ധിയുള്ള മരുന്നുകളുടെ കൂട്ട് അറിയാവുന്നവർ ഉണ്ടന്ന് ഞാൻ കെട്ടിട്ടുണ്ട്..

പിന്നെ ഇക്കാര്യത്തിൽ എന്നോട് നുണ പറഞ്ഞിട്ട് ഹമീദിന് എന്ത്‌ നേടാനാണ്..

ഹമീദ് തുടർന്നു.. സാറേ എന്റെ പ്രശ്‌നം തന്നെ ആയിരിക്കും സാറിനെയും അലട്ടുന്നത് എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ അനുഭവം പറഞ്ഞന്നേയുള്ളു…

അങ്ങനെ തോന്നാൻ കാരണം സാറിന്റെ ഭാര്യക്കും താരതമ്യേനെ പ്രായം കുറവാണല്ലോ..അപ്പോൾ ഞാൻ നേരിട്ട പ്രശ്‌നം തന്നെയായിരി ക്കും സാറിനും എന്നു കരുതി…

ഇനി ഇതല്ല സാറിന്റെ പ്രശ്‌നമെങ്കിൽ സാറെന്നോട് ക്ഷമിക്കുക..

ഇല്ല ഹമീദേ.. താൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്..ഇത്രയും തുറന്നു സംസാരിക്കുന്ന തന്നോട് ഞാൻ എന്തിനാണ് ഇനി മറയ്ക്കുന്നത്…

എനിക്കും തനിക്കുണ്ടായിരുന്നു പ്രശ്‌നം ഉണ്ട്..അതു മാത്രമല്ല.. അതോടൊപ്പം അതിലും വലിയ ഒരു പ്രശനം കൂടിയുണ്ട് എനിക്ക്…

അതെന്താ സാറേ.. പറയാവുന്നതാണ് എങ്കിൽ എന്നോട് പറയ്.. എന്നിൽ നിന്നും ഒരു കാര്യവും പുറത്ത് പോകില്ല..

ഇത്രയും ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ഹമീദിനോട് എല്ലാം തുറന്നു പറയാം എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു…

രഘു മകളെ കല്യാണം കഴിച്ച നാൾ മുതലുള്ള എല്ലാ വിവരങ്ങളും ഒന്നും ഒളിക്കാതെ ഞാൻ ഹമീദിനോട് പറഞ്ഞു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *