വനജ ചെറിയ ചമ്മലോടെ മുറുക്കനെ ഒന്ന് നോക്കി
അവൻ തന്റെ പൊക്കിളിൽ വെള്ളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നത് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു
“നേരെ നോക്കി ഇരിക്കെടാ ”
വനജ അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു
“വട മൊത്തം നനഞ്ഞല്ലോ ചേച്ചീ ഹി ഹി ”
മുരുകൻ ഇളിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“ഹ്മ്മ്മ് ഇങ്ങനെ പെണ്ണുങ്ങടെ വട നോക്കി ഇരുന്നാൽ നീ ഇനിയും ക്ഷീണിക്കുമല്ലോടാ കിളീ ”
വനജ ദേഷ്യ സ്വരത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു
“ഹാ മഴ നനഞു ജട്ടിക്കകത്ത് വരെ വെള്ളം കേറിയിട്ടും ചേച്ചി ചൂടിലാണല്ലോ ”
“എടാ നാറീ എന്റെ കയ്ടെ ചൂട് നീ അറിയും
എവിടുന്ന് കിട്ടിയെടാ നിനക്ക് ഈ തൊലിഞ്ഞ കിളിയെ ”
ദേഷ്യത്തിൽ വനജ അജയനോട് ചോദിച്ചു
” ഇവനെ വേണേൽ ഇന്ന് പിരിച്ചു വിട്ടേക്കാം വനജേച്ചി എന്റെ കൂടെ കിളി ആയിട്ട് വന്നാൽ മതി ഇന്ന് മുതൽ ”
അജയൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോ വനജയും ചിരിച്ചു
“അയ്യോ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ കിളിയായിട്ട് വന്നാൽ പിന്നെ കടയിൽ അറിയിട്ടാനും മാവ് കുഴക്കാനും വേറെ ആളെ നോക്കണ്ടി വരും ”
വനജ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“ഹ ഹ അജയന്റെ കൂടെ പോകുവാണേൽ പിന്നെ അരി ആട്ടണ്ടാ അര ആട്ടി കൊടുത്താൽ മതി അവനു അപ്പം തിന്നാൻ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാ ”
മുരുകൻ പറഞ്ഞു തീരുമ്പോഴേക്ക് വനജ അവന്റെ കുത്തിന് കയറി പിടിച്ചു
അജയൻ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി
“എടാ ഇറങ്ങി പോയി പുറകിൽ കേറ് കൊറേ നേരമായി കൊണ കോണാന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ”
വനജ കൈ അയച്ചു മുരുകൻ ജീവൻതിരിച്ചു കിട്ടിയപോലെ ചാടി ഇറങ്ങി ലോറിയൂടെ പുറകിൽ കയറി
സെക്കന്റ് ഗിയറിൽ
അജയന്റെ കയ്യും ഗിയർ ലീവറും തന്റെ മധ്യ തിരുവിതാം കൂറിനു മുന്നിൽ മുട്ടിയിരുമ്മി നില്കുന്നത് വനജയെ അസ്വസ്ഥയാക്കി