ദോശ കഴിച്ചു തീർത്തിട്ട് ധന്യ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ എന്ന വ്യാജേന മരപ്പുരയിലേക്ക് പോയി
അകത്ത് കയറി പാവാട കെട്ടാഴിച്ച് താഴ്ത്തി
ഉരുണ്ട ചന്തികൾ മറഞ്ഞു നിന്ന ഇറുകിയ
ആകാശ നീല ഷഡ്ഢി അവൾ വലിച്ചു താഴ്ത്തി പിന്നിലേക്ക് കഴുത്തു നീട്ടി ചരിഞ്ഞു നോക്കി
വെളുത്തുരുണ്ട തന്റെ മൃദുലമായ ചന്തിയിൽ അതാ മണിയന്റെ വിരലിന്റകനത്തിൽ ചുവന്നു തടിച്ചു പാട് കിടക്കുന്നു
ചന്തിയിൽ ഒരു നീറ്റൽ ഉണ്ടെങ്കിലും ആ പിടുത്തം അയാൾ ഒന്നുകൂടെ നിർത്താതെ പിടിച്ചെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആശിച്ചു പോയി
ഷഡ്ഢി തിരികെ വലിച്ചു കയറ്റി പാവാട നേരെ ആക്കി അവൾ കൈ കഴുകി അകത്തേക്ക് പോയി.
മസാവസാനം ആവാറായിരുന്നു അവറാച്ഛൻ പലിശ പിരിക്കാൻ വരണ്ട ദിവസം ആകുന്നു
കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ടപ്പോ ടൗണിലെ ടെസ്റ്റിസിലോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു വനജയോട്
അന്ന് വാങ്ങി തന്ന ഷഡ്ഢിയും ബ്രെയ്സറും ചെറുതായതുകൊണ്ട് വേറെ വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ ആണ് എന്ന് വനജക്ക് മനസിലായി
രാവിലെ പണി എല്ലാം ഒതുക്കി വനജ ഒരു നീല നീല ബ്ലൗസും വെള്ള മുണ്ടും ഉടുത്തു മാറിൽ ഒരു വെള്ള തോർത്തും എടുത്തിട്ട് കടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നല്ല മഴക്കോള് ഉണ്ടായിരുന്നു
മണിയന്റെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടിയെങ്കിലും കടയിൽ രണ്ട് മൂന്നു പേര് ചായ കുടിയും കടിയുമായി ഇരിപ്പുണ്ടാരുന്നത് മണിയനെ അലോസരപ്പെടുത്തി
വനജ കുറച്ചു നടന്നപ്പോ ഒരു റിട്ടൻ ഓട്ടോ കിട്ടി അവറാച്ഛന്റെ ടെസ്റ്റിസിൽ വേഗം എത്തി
അവിടെ ചെന്നപ്പോ അവറച്ഛൻ ഇല്ല
എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ചു നിക്കുമ്പോൾ
“വനജേ..”
ഒരു വിളി സ്ത്രീ ശബ്ദത്തിൽ
ഔസെപ്പിന്റെ കെട്ടിയോള് മോളിക്കുട്ടി
അവൾ ഇപ്പൊ അവറാച്ഛന്റെ ടെസ്റ്റിസിൽ സെയിൽസ് ഗേൾ ആണ്
എന്തിനാണ് അവളെ അവിടെ നിർത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് വനജക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു
“വനജ വരുമെന്ന് അവരാച്ചായൻ പറഞ്ഞാരുന്നു എന്നേ എൽപിച്ചിട്ടാ പുള്ളി പോയത് ”
എന്ന് പറഞ്ഞു മേശക്കുള്ളിൽ നിന്ന് മോളിക്കുട്ടി ഒരു കവർ എടുത്തു നീട്ടി
മോളിക്കുട്ടിക്ക് വനജയുടെ അത്ര വെറുപ്പില്ല പക്ഷെ നല്ല പൊക്കം ഉണ്ട്