അവൻ നേരെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് രമണി ചേച്ചിയെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു… ഞെട്ടിപ്പോയ രമണിചേച്ചി നേരെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്നു.. ഉണ്ണിയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയതും വീണ്ടും പരിഭവം തന്നെയായി…
ഉണ്ണി വിട്… നീ കളിക്കല്ലേ.. ഓഫീസിലാണെന്ന് മറക്കണ്ട..
– രമണി ചേച്ചി പരിഭവത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു..
എന്റെ പൊന്നേ.. എനിക്കൊരു അബദ്ധം പറ്റിപ്പോയി.. ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല… എന്റെ രമണി ചേച്ചിക്ക് പകരം ഒരാളെയും ഞാനിനി മനസ്സിൽ കേറ്റില്ല…
എന്നിട്ടും രമണി ചേച്ചിയുടെ മുഖം തെളിയാത്തത് കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ണി രമണി ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ കൈവച്ചു…
സത്യം.. എന്താ പോരെ..
രമണി ചേച്ചിയുടെ മുഖം കുറച്ചൊന്ന് തെളിഞ്ഞു. എങ്കിലും പരിഭവം മാറിയിട്ടില്ല… ഉണ്ണിയുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ രമണി ചേച്ചി നിലത്തേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നു, രമണി ചേച്ചിയുടെ താടിക്ക് പിടിച്ചു ഉണ്ണി അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ രമണിച്ചേച്ചിയുടെ മുഖം ഉയർത്തി പിടിച്ചു.,
ഇനി ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം.. ചേച്ചി തന്നെ പറ..
– ഉണ്ണി നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ പറഞ്ഞു.
എടാ., ഉണ്ണി എനിക്കെന്നല്ല.. ഏതൊരു പെണ്ണിനും അവളുടെ ചെക്കൻ വേറെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പുറകെ പോവുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല.. എന്നിട്ടും ഞാൻ അതെല്ലാം സഹിക്കുന്നില്ലേ..? അതു നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടാണ്.. എന്നുകരുതി വേറെ ഏതേലും ഒരുത്തിയോടുള്ള ആവേശവും കൊണ്ട് അവളേം മനസ്സിൽ കരുതി എന്റെ കൂടെ കിടക്കാൻ വന്നാൽ……
– രമണി ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകൾ പാതിയിൽ മുറിഞ്ഞു വീണു.. ഉണ്ണിയുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു വിഷമം വന്നു കൂടി. രമണി ചേച്ചി ഒട്ടും മയമില്ലാതെ തന്നെ തുടർന്നു.
ഞാനത് സഹിക്കില്ലുണ്ണി… അത് മാത്രം സഹിക്കില്ല..
– ശക്തമായ രമണി ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഉണ്ണിക്ക് അടിയറവു പറയാതെ രക്ഷയില്ലായിരുന്നു. ഉണ്ണി കുറ്റബോധത്തോടെ രമണി ചേച്ചിയുടെ തലയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
എന്റെ പൊന്നു രമണി ചേച്ചിയാണെ സത്യം ഞാൻ ഇനി മേലാൽ വേറെ ഒരു പെണ്ണിനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയും മനസ്സിൽ വച്ചോണ്ട് എന്റെ പൊന്നിന്റെ അടുത്ത് വരില്ല സത്യം.. എന്താ എത്രയും പോരെ.. ഇങ്ങനെ അല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.. ഇത്തവണത്തേക്ക് ഒന്നു ക്ഷമിക്ക്..