“പോടീ പട്ടി ”
അർച്ചന ഫോൺ കട്ടാക്കി.
“രക്ഷപെട്ടു…!”
നിർമല മൂടി പൊതച്ചു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.
‘വൃത്തികെട്ടത്.ഹ്മ്മ് ‘
‘എന്നാലും സാർ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു.ഹ്മ്മ് മരിയ മേടം പറഞ്ഞു കാണും.ശോ എന്നാലും ഫോൺ ഒന്ന് എടുക്കാരുന്നു.’
‘മെസ്സേജിന് പോലും റിപ്ലൈ തന്നില്ല.ഇനി എന്നോട് ദേഷ്യം എങ്ങാനും ആയിരിക്കുമോ…..? ‘
‘ഇപ്പൊ വിളിച്ചാലോ…….?
അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട മെസ്സേജ് ഇടാം’
ഫോൺ എടുത്തു.
‘വേണ്ട ഈ നേരത്തോക്ക്.. അത് മോശമാ സാർ എന്ത് കരുതും… ഹം നാളെ കാണാല്ലോ ‘
ഫോൺ കട്ടിലിൽ വെച്ചു
‘ഈശ്വരാ രാവിലെ ഒന്ന് ആയാൽ മതിയാരുന്നു’
സുഖമായി ഉറങ്ങുന്ന കിച്ചുവിനെ ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മയും വെച്ചു.
ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു എപ്പൊഴോ അവൾ ഉറങ്ങി പോയി.
******************************************
അടുത്ത ദിവസം പതിവിലും നേരത്തെ അവൾ ഓഫീസിൽ എത്തി.
എല്ലാ സ്റ്റാഫുകളും വന്നിട്ടും ദേവൻ മാത്രം എത്തിയില്ല.
അവൾ ആകെ നിരാശയിൽ ആയി.വല്ലാത്ത ഒരു സങ്കടം.
കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞു കൊക്ക് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.ഒരു ദിവസം കുറഞ്ഞത് 5 പ്രാവിശ്യം എങ്കിലും ചെക്കന് ഈ വിസിറ്റ് ഉണ്ട്.
“എന്ത് പറ്റി ചേച്ചി ഒരു സങ്കടം…? ”
“ഹേയ് ഒന്നൂല്ല ”
“പറ ചേച്ചി…. മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം എന്തോ ഉണ്ടെന്ന് ”
“ഹം.. ഒന്നൂല്ല ”
അവൾ ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കി
“മം ശരി. നമ്മളോട് ഒന്നും പറയണ്ട ”
കൊക്ക് പതിയെ എഴുനേറ്റു നടന്നു
“ഡാ… ”
“മം എന്തേയ്..? ”
“ദേവൻ സർ വരില്ലേ ഇന്ന്..? ”
“ആ.. എനിക്കറിയില്ല. ”
“ഹം ”
“പിന്നെ…… എന്താണ് പതിവില്ലാതെ ദേവൻ സാറിനെ ഒരു അന്വേഷണം…? ”
“വെറുതെ ചോദിച്ചതാ ”
“ഓഹോ… മ്മ്മ് നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ ”