“അവളെപ്പോലെ ഞാന് ഉറങ്ങിപ്പോയാ വിളിക്കാതെ ഇരുന്നിട്ട് പിന്നെ കുറ്റം പറയനാല്ലേ”
“അല്ല, ഞാന് വിളിക്കും”
“ഉം. ആലോചിക്കാം”
“പോരാ, എനിക്ക് പോണം” അവള് കുട്ടിയെപ്പോലെ വാശിപിടിച്ചു.
“ജോലി കിട്ടിയില്ലേലോ”
“എന്നാലും ഒന്നുവില്ല. എനിക്ക് അപ്പച്ചന്റെ കൂടെ പോണം” അവള് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവത്തില് പറഞ്ഞിട്ട് മുടിയില് കെട്ടിയിരുന്ന ഹെയര്ബാന്ഡ് വലിച്ചൂരി, കക്ഷങ്ങള് കാണിച്ചുകൊണ്ട്.
“എന്റെ കൂടെ പോണംന്നു ഇത്ര നിര്ബന്ധം എന്താ”
“ഹും, അപ്പച്ചന് റീമേ മാത്രേ ഇഷ്ടവുള്ളു. വേണ്ട” അവള് ചാടിയിറങ്ങി ആ ചന്തികള് ഇളക്കി പൊയ്ക്കളഞ്ഞു.
എനിക്ക് മൊത്തത്തില് പന്തികേട് തോന്നി. ഇവളെന്തോക്കെയോ മോഹിക്കുന്നു. അതിലേറെ ഞാനും. പക്ഷെ ചൂടുവെള്ളത്തില് ചാടിയ പൂച്ചയാണ് ഞാന്. എങ്കിലും ഇവള്ക്ക് ജോലിയേക്കാള് മോഹം എന്റെ കൂടെ പോകുന്നതാണ്! എന്താണതിന്റെ അര്ഥം? ആ ചുണ്ടിന്റെ നിറം.
ഞാന് എഴുന്നേറ്റ് മുറിയില് നടന്നു. ഇവള് എന്തൊക്കെയോ ഒളിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാന് പുറത്തിറങ്ങി അവള് സാധാരണ വീട്ടില് തങ്ങിയാല് കിടക്കാറുള്ള മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. കട്ടിലില് പിണങ്ങിയ മട്ടില് കമിഴ്ന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു അവള്. ചില കഴപ്പി പെണ്ണുങ്ങളെപ്പോലെ കണംകാലുകള് മേലേക്കുയര്ത്തി ഇരുവശത്തേക്കും ആട്ടുന്നുണ്ട്. മുകളിലേക്ക് നീങ്ങിയ പാവാട, തുടകളെ കാല്ഭാഗത്തോളം നഗ്നമാക്കിയിരിക്കുന്നു. നല്ല കൊഴുത്ത, വെണ്ണക്കാലുകള്.
“ഹണി” ഞാന് ഉള്ളില് കയറാതെ വാതില്ക്കല് നിന്ന് വിളിച്ചു.
“ഉം” അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നുകൊണ്ടാണ്.
“നീയെന്താ പിണങ്ങിയോ”
“അപ്പച്ചന് റീമേ അല്ലെ ഇഷ്ടം”
എനിക്ക് കാമത്തെക്കാള് അധികമായി അവളോട് വാത്സല്യം തോന്നി. കൊച്ചുകുട്ടികളുടെ മനസ്സാണ് ഇവള്ക്ക്. ശരീരം മാത്രമേ വലുതായിട്ടുള്ളൂ.
ഞാന് ചെന്നു കട്ടിലില് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു. അവിടിരുന്നപ്പോള്, അടുത്തിരുന്ന് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുപ്പും കൊഴുപ്പും കണ്ടപ്പോള്, കാമം എന്നെ അടിമുടി ഗ്രസിച്ചു. ഇത്ര വെളുപ്പുള്ള ഒരു പെണ്ണ് ഈ നാട്ടിലില്ല. വെറും വെളുപ്പ് മാത്രമല്ല, അതിസുന്ദരിയും കൂടിയാണ് അവള്. റീമയേക്കാള് മുഴുത്ത മുലകള് ഉള്ളവള്. അവളെക്കാളും കൊഴുത്ത തുടകള് ഉള്ളവള്. അവളുടെ ദേഹത്ത് നിന്നും മനമയക്കുന്ന സുഗന്ധം പ്രസരിക്കുന്നു. ഇത് മദഗന്ധമാണ്; വിളഞ്ഞ പെണ്ണിന്റെ മദഗന്ധം.
“എന്ന് നിന്നോടാരാ പറഞ്ഞെ” ഞാന് മെല്ലെ അവളുടെ ശിരസ്സില് തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“എന്നെ കൊണ്ട് പോകില്ലാന്നു പറഞ്ഞില്ലേ”