പക്ഷെ നാളെ ആയാലും സമ്മതമില്ലാതെ ഇവളുടെ ദേഹത്ത് തൊട്ടാല് തനിക്ക് പ്രശ്നമാകും എന്നതിനാല് തന്ത്രപരമായി അവളെ വരുതിയിലാക്കണം അയാള് ഉടനെ അടുത്ത നമ്പറിട്ടു.
‘ഇക്കായ്ക്ക് തെറ്റ് പറ്റി മോളേ… ക്ഷമിക്കി. നീ ഇതാരോടും പറയരുത് ”ഞാന് എന്തൊരു നീചനാണ് എന്റെ റബ്ബേ എന്നെ അങ്ങോട്ടൊനെടുക്കൊ”
കാസീം റാവുത്തര് കരയാനും മൂക്കു പിഴിയാനും തുടങ്ങി.
‘എന്റെ സക്കീനയെ സ്വപ്നം കണ്ടപ്പോള് അറിയാതെ ചെയ്തുപോയതാണേ…. എന്റെ സക്കീന പോയശേഷം ഇതുവരെയും ഒരു പെണ്ണിനോടും മനസ്സില്പോലും ഇങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ല റബ്ബേ…. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണേ…’
കാസീം റാവുത്തറുടെ പ്രാര്ത്ഥനപോലുള്ള ആ ഏറ്റുപറച്ചില് കേട്ടപ്പോള് രമ്യയുടെ മനസ്സലിഞ്ഞു. ഇത്തവണ കാസീംറാവുത്തറുടെ കൈ രമ്യയുടെ മൂലയില് അറിയാതെ സ്പര്ശിച്ചെങ്കിലും അവള് അത് തട്ടി മാറ്റുനൊന്നും ശ്രമിചില്ല.
‘കരയാതെ കാസീംക്കാ…’
‘അതല്ല രമ്യകൊച്ചേ… ഞാന് നിന്നോട്…’
‘സാരമില്ല…. എനിക്ക് മനസ്സിലാവും…’ രമ്യയുടെ ആ വാക്കുകള് ഒരു സമ്മതത്തിന് തുല്യമായിരുന്നു. കാസീം റാവുത്തര്ക്ക് അത്രയുമേ മതിയായിരുന്നുള്ളു. ഇനിയൊരിക്കലും
ഇതുപോലൊരു ചാന്സു കിട്ടില്ല എന്ന് അയാള്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
അതിനാല് ഈ അവസരം ശരിക്കും മുതലാക്കാന് അയാള് തീരുമാനിച്ചു.