മുറിയില് ചെന്നപ്പോള് ചെല്ലമ്മ അവിടെ ഒരു സ്റ്റൂളില് നിന്നു കൊണ്ട് മച്ചിലേ ചുക്കിലിയും മറ്റും തൂത്തു കളയുന്നു. നീല ബ്ലൗസിന്റെ വിയര്ത്ത കക്ഷങ്ങള് ഒന്നു കൂടി ഇരുണ്ടു. ചുവന്ന പാവാട പാദത്തിനും താഴെയാണു കിടക്കുന്നത്. ഞാന് നേരെ അവളുടെ കീഴെ ചെന്നു അവളുടെ കക്ഷങ്ങള് നോക്കി നിന്നു. ചെറിയ ഒരു വിയര്പ്പു മണം എന്റെ മൂക്കിലടിച്ചു. ഡാവണി രണ്ടു മുലകളുടേയും നടുവില് ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്നു. അയഞ്ഞ ബ്ലൗസിന്റെ മുലകളുടെ കീഴ്ഭാഗത്തും അല്പം വിയര്പ്പിന്റെ നനവു കാണാം.
ഞാന് വിളിച്ചു.
‘ ചെല്ലമ്മേ നിന്നോടു താഴെ അടുക്കളയും മുറിയും തൂക്കാനല്ലേ അപ്പച്ചി പറഞ്ഞത്…’
‘ നാന് ചെല്ലമ്മയല്ല, ശെല്ലമ്മ… അപ്പടി കൂപ്പിട്… ‘
അവള് താഴേയ്ക്കു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ താഴെയിറങ്ങി സ്റ്റൂള് അല്പം മാറ്റിയിട്ടു പിന്നെ അതില് കേറി നിന്നു മച്ചു തൂക്കാന് തുടങ്ങി. സ്റ്റൂള് ആടുന്നുണ്ടായ്രുന്നു, കാരണം തട്ടിന്റെ പലക അവിടെ നിരപ്പിലല്ലായിരുന്നു.
‘ അയ്യാ.. ഇന്ത സ്റ്റൂളെ കൊഞ്ചം പിടി. നാന് താഴെ വീഴ്ന്താ അശക്യമായിടും… ഞാന് ഉങ്കളുക്കാകെ താന് ഇവിടെ തുടയ്ക്കുന്നത്…’
‘ ഇല്ല, എന്റെ പൊന്നു ശെല്ലമ്മാ, ഞാന് അറിയാതെ എങ്ങാനും തൊട്ടാ, പിന്നെ നീ അപ്പനോടു പറയും, ഞാന് തല്ലു കൊള്ളും…. ഞാന് തൊടത്തില്ല …’
‘ പിന്നെ, ഏന് ഇപ്പടി എന്നുടമ്പേ പാക്കിറത്….’
‘ അത്… നിന്നെ കാനാന് നല്ല ചേലാടീ.. പെണ്ണേ…’